San Marino-Nederland

Geplaatst door

SERRAVALLE – Het is op z’n zachtst gezegd even wennen, zo’n eerste bijeenkomst na al die WK-euforie.
Op deze mooie zomerse avond in Serravalle is de herinnering aan de laatste officiële wedstrijd van het Nederlands elftal plotseling wel heel ver weg.

Toen, op die vermaande elfde juli, speelde Nederland de WK-finale voor 95.000 toeschouwers in het imposante Soccer City Stadium van Johannesburg en keken meer dan een half miljard mensen in de wereld over de schouders van Oranje mee. Nu is de ploeg samengekomen in het Olimpico stadion van San Marino, waar ruim tweeduizend mensen (waaronder zo’n vijfhonderd Nederlanders) de moeite hebben genomen de WK- finalisten eens van dichtbij te bekijken.

Stadio Olimpico heeft een mooie klank die klassieke schoonheid verbeeldt, maar in de vierde klasse bij de amateurs lachen ze om deze accommodatie. Aan het begin van de cyclus naar het EK is Oranje in het Madurodam van het voetbal beland. Achter de beide doelen staan niet eens tribunes, er ligt een oude sintelbaan, de kleedkamers zijn vervallen, het veld is matig van kwaliteit en er is geen scorebord te vinden.

Op 11 juli was de tegenstander de nummer een van de wereld (Spanje), in het kneuterige decor van San Marino ontmoet de grootmacht Nederland de nummer 202, oftewel de ploeg die samen met onder meer Montserrat, Samoa en Papua Nieuw-Guinea hekkensluiter is van de Fifa-ranking. Drie semi-profs herbergt San Marino en daarvan is er tegen Nederland ook nog eens een geblesseerd. En hoe professioneel je ook bent, dat betekent toch even omschakelen als je Sneijder, Kuijt, Mathijsen, De Jong, Van Bommel, Van der Wiel en Stekelenburg heet en net de wedstrijd van je leven achter de rug hebt.

Dat zevental stond ook in de WK-finale aan de aftrap en tegen San Marino worden zij aangevuld met Maduro, Pieters, Elia en Huntelaar. Het meespelen van de ‘opbouwer’ Maduro is geen surprise gezien de afwezigheid van de geschorste Heitinga.

Dat Pieters op linksachter de voorkeur krijgt boven de naar de tribune verwezen Anita is wel een kleine verrassing, al is ook de Ajacied nog lang niet klaar voor het grote werk. Of Pieters wel de man is waar Oranje de komende jaren op kan bouwen is echter ook zeer de vraag. Zijn echte test komt later pas.

Wat wel duidelijk wordt, is dat Van Marwijk niet van plan is om na alle kritiek op het steriele spel op het WK de accenten wat te verleggen, zo blijkt uit de bezetting op het middenveld. Hoewel Van Marwijk vindt dat het positiespel beter kan, houdt hij tegen het zwakke San Marino aanvankelijk vast aan het defensieve duo De Jong/Van Bommel. En dat terwijl juist tegen zo’n tegenstander een keus voor Van der Vaart of Janssen meer voor de hand had gelegen omdat er dan meer tempo en variatie in het spel komt. Pas na rust komt Van Marwijk met Van der Vaart als vervanger van De Jong op de proppen. Van der Vaart is nog maar drie minuten in het veld of hij heeft al een assist achter zijn naam staan en daarnaast is hij ook de sierlijke architect van de 4-0.

Minder omstreden is de beslissing van de bondscoach om Huntelaar in de spits te zetten. De Achterhoeker is betrokken bij de openingstreffer (strafschop Kuijt na een overtreding op de aanvaller) en scoort zelf de 2-0, 3-0 en 4-0. Na 66 minuten krijgt Huntelaar gezelschap van Van Nistelrooij die zijn rentree na 802 dagen in de blessuretijd opsiert met een luid bejubelde treffer: 5-0.

Het zijn de schaarse hoogtepunten in de verwachte wedstrijd van niks, waarin de vice-wereldkampioen voortdurend op zoek is naar enige ruimte in de mierenhoop voor het doel van San Marino. Maar niemand bij Oranje die verder moeilijk doet over de armetierige voorstelling. In San Marino is het alleen een kwestie van winnen. Voor de echte glorie moet je ergens anders zijn.

San Marino-Nederland 0-5 (0-2). 16. Kuyt 0-1, 38. Huntelaar 0-2, 48. Huntelaar 0-3, 67. Huntelaar 0-4, 90. Van Nistelrooij 0-5. Scheidsrechter: Evans (Wal). Toeschouwers: 4.127. Gele kaart: D. Simoncini, Della Valle, Berretti, Bacciocchi (San Marino), Maduro (Nederland).